نقل شده است كه براى هر چيز اساس و پايه‌اى است و اساس قرآن سورهء فاتحه است . براى اين‌كه اصل قرآن است و نخستين سورهء آن ( مجمع البيان - الاتقان ، ج 1 ، ص 191 ) سورهء اسرا ( ا ) نام ديگر سورهء بنى اسرائيل است ( الاتقان ، ج 1 ، ص 194 - تاريخ قرآن ، ص 584 ) سورهء اصحاب كهف ( ك ) سورهء كهف را گويند . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 194 - تاريخ قرآن كريم ، ص 201 ) سورهء اعراف ( ا ) هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 206 آيه . بعد از سورهء انعام و پيش از سورهء انفال قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء 45 است . در اين سوره بحث مىشود از : 1 . دستور به مردم در پيروى از قرآن . 2 . ذكر سرگذشت پيشينيان و فرمان به عدم تكرار رفتار آنها . 3 . نگرفتن دوستى جز خدا و نافرمانى و ناسپاسى خدا نكردن . 4 . ترساندن مشركين از عذاب دنيا و آخرت . 5 . ذكر نعمت‌هايى كه به انسان بخشيده شده ، و فرمان به زينت كردن و پوشيدن و رعايت اقتصاد در خوردن و نوشيدن . 6 . وعده به مؤمنان به بهشت جاودانى و گفت‌گوى اهل بهشت به اهل دوزخ و اعرافيان . 7 . ذكر رفتار گذشتگان براى تسلاى پيامبر اسلام . اقوام نوح و هود و صالح و لوط و شعيب با خارج شدن از راه راست گرفتار مىشوند . 8 . ذكر داستان حضرت موسى و بنى اسرائيل و قوم فرعون و فرمان به بنى اسرائيل براى ايمان آوردن به پيامبر اسلام . 9 . فرمان به مردم براى استماع قرآن . سورهء اعلى ( الا ) هشتاد و هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 19 آيه ( بلاخلاف ) . بعد از سورهء طارق و پيش از سورهء غاشيه قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء اول است ( و معنى آن برتر است ، و پروردگار برتر است از هرچه تصور شود ) در اين سوره بحث مىشود از : 1 . فرمان به تسبيح پروردگار و ذكر اوصاف خداوند . 2 . فرمان به پيغمبر كه پند دهد تا هركه خواهد بپذيرد ( و رستگار شدن كسانى كه نام پروردگار خويش را ياد مىكنند ) . 3 . بهتر و پاينده‌تر بودن آخرت نسبت به زندگى دنيا . سورهء اعمى ( ا ما ) نام ديگر سورهء عبس ( تاريخ قرآن ، ص 589 ) سورهء اقرأ ( ا ر ء ) نام ديگر سورهء علق ( تاريخ قرآن ، ص 590 - تفسير نمونه ) سورهء اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ نام ديگر سورهء قمر ( تاريخ قرآن ، ص 587 ) سورهء أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ نام ديگر سورهء فيل ( تاريخ قرآن ، ص 591 ) سورهء الم تَنْزِيلُ نام سورهء سجده در بعضى روايات ( تفسير نمونه )